MINISTERSTWO DOBREJ PSYCHY
O mnie
Psycholog • pedagog • biolog • nauczyciel • mediator • trener TUS
Przez lata pracowałam w szkole jako nauczyciel, wychowawca i pedagog, a także w centrach nauki jako specjalista edukacji. To doświadczenie nauczyło mnie patrzeć nie tylko na problem, ale też na człowieka, który z nim zostaje.
Na to, co pokazuje światu.
I na to, co nosi w środku.
Bliska jest mi praca z lękiem, napięciem, poczuciem własnej wartości, granicami i relacjami. Z osobami, które dużo biorą na siebie, długo dają radę, pilnują emocji innych, a gdzieś po drodze coraz trudniej im usłyszeć siebie. Zwłaszcza gdy przeszłość odzywa się w dzisiejszych relacjach, decyzjach i sposobie myślenia o sobie.
W moim gabinecie jest miejsce dla każdej historii i szacunek dla człowieka który ją nosi.
Bliska jest mi psychologia pozytywna, która obok trudności szuka w człowieku tego co żywe, mocne i warte odzyskania.
Bo czasem potrzebujemy nie tylko zrozumieć, co nas boli, ale też przypomnieć sobie, kim jesteśmy poza tym bólem.
Lubię narzędzia, które można zabrać ze sobą w codzienność. To dobrze, kiedy ze spotkania zostaje coś więcej niż sama rozmowa — większe zrozumienie siebie, nowy sposób reagowania, trochę więcej sprawczości albo jedno ważne, poczucie, że "Chyba zaczynam być bardziej po swojej stronie."
Jak pracuję?
Lubię konkret, ale nie wierzę w rozwiązania „dla każdego”.
Najpierw próbuję zrozumieć człowieka i jego sytuację. Ważne są zasoby, mocne strony, możliwości i to, na czym możemy oprzeć zmianę. Dopiero później szukamy pasujących sposobów działania.
W mojej pracy przyświeca mi myśl pioniera psychologii pozytywnej Christophera Petersona : Inni ludzie się liczą"
To małe zdanie ma ogromną głębię znaczeń. Przypomina o tym, że relacje są ważne. Przełamuje barierę egoizmu, braku akceptacji i skupienia na sobie otwierając przestrzeń dla autentycznego dialogu i budowania wiezi.
To właśnie w relacjach uczymy się, czy można komuś zaufać, czy nasze emocje mają znaczenie, czy wolno nam powiedzieć „nie”, poprosić o pomoc, popełnić błąd, być sobą bez ciągłego sprawdzania, czy na pewno komuś to odpowiada.
Relacje mogą dawać ogromne oparcie. Mogą też uwierać, ranić albo zostawiać w nas sposoby radzenia sobie, które długo nosimy ze sobą.
Dlatego „inni ludzie się liczą” nie znaczy dla mnie: dopasuj się do innych albo stawiaj ich potrzeby przed swoimi.
Wręcz przeciwnie
To uczenie się, jak być blisko drugiego człowieka bez gubienia siebie. Jak budować więzi, w których jest miejsce na granice, różnice, własne zdanie, proszenie o wsparcie i dawanie go innym.
I chyba właśnie dlatego ta jedna myśl tak dobrze mieści w sobie sposób, w jaki patrzę na człowieka: jesteśmy osobni, ale nie jesteśmy od siebie oderwani.
Skąd to całe Ministerstwo?
Chciałam stworzyć miejsce, w którym profesjonalne wsparcie nie kojarzy się z chłodem, dystansem, sztywnością i rozmową prowadzoną półgłosem.
Bo poważne tematy nie wymagają ponurej oprawy.
Można mówić o tym, co boli, czego się boimy i z czym sobie nie radzimy — a jednocześnie szukać zasobów, możliwości i tego małego punktu, od którego może zacząć się zmiana.
Stąd Ministerstwo Dobrej Psychy.
Trochę przewrotnie.
Trochę z uśmiechem.
Ale bardzo serio wobec tego, z czym przychodzą ludzie.
Bo skoro istnieją ministerstwa od spraw różnych, to może przyda się też takie od emocji, relacji, myśli, trudnych dni, rozwoju, dobrych pytań i małych zmian.
Nie oczekuję, że przyjdziesz z dobrze ułożoną historią i gotową odpowiedzią na pytanie, czego potrzebujesz.
Czasem pierwszym krokiem jest po prostu powiedzenie:
„Nie wiem dokładnie, co się dzieje, ale tak dalej nie chcę.”
I od tego też można zacząć.
Jeśli chcesz sprawdzić, czy to dobre miejsce dla Ciebie — zacznijmy od pierwszej rozmowy.