MINISTERSTWO DOBREJ PSYCHY

Oferta dla młodzieży, dzieci i dorosłych

To jak otwarte drzwi do miejsca, w którym mieszka wsparcie.

Konsultacje - pierwszy krok

Konsultacja to pierwszy krok — spokojne spotkanie, w którym możemy przyjrzeć się temu, co sprawiło, że tu jesteś. Bez presji, bez zobowiązań, bez musisz powiedzieć wszystko.

rozwiń

Pierwsze spotkanie nie wymaga przygotowania ani dobrze ułożonej historii.

Możesz przyjść z czymś, co uwiera od dawna. Z sytuacją, która wydarzyła się dziś. Z poczuciem, że „coś jest nie tak”, choć trudno jeszcze powiedzieć co.

Możesz też przyjść kiedy nie dzieje się nic dramatycznego, ale chcesz lepiej siebie zrozumieć, wzmocnić albo sprawdzić, czy pewne rzeczy mogą wyglądać inaczej.

Nie patrzymy tylko na to, co nie działa. Ważne jest to co już Ci pomaga, co jest Twoją mocną stroną, co udało Ci się przejść i czego potrzeba mieć w swoim życiu więcej.

Jeśli jesteś rodzicem, możemy spotkać się najpierw bez dziecka albo wspólnie — zależnie od sytuacji. Jeśli jesteś nastolatkiem, ważne jest dla mnie, żebyś miał również swoją przestrzeń do rozmowy.

Nie ma tu testu „na wejściu”, diagnozy na pierwszy rzut oka, właściwych odpowiedzi ani potrzeby pokazania się z najlepszej strony.

Można mówić.
Można nie wiedzieć, co powiedzieć.
Można się wzruszyć, zdenerwować, pośmiać albo podzielić się tym, z czego jest się dumnym.

Na pierwszym spotkaniu próbujemy zobaczyć trochę więcej: co się dzieje, co jest trudne, co już masz po swojej stronie i czego możesz teraz potrzebować.

A potem decydujemy, co dalej.

Czasem będzie to kolejna rozmowa.
Czasem regularna praca.
Czasem inna forma wsparcia.

A czasem wystarczy, że po wyjściu jest trochę mniej chaosu i trochę więcej jasności niż przed wejściem.

Wsparcie 1:1

To spotkanie na momenty, w których już nie da się dłużej udawać, że jest ok.

Kiedy coś w środku jest przeciążone, emocje, myśli, relacje, szkoła, dom i zaczyna brakować przestrzeni, żeby to wszystko unieść.

rozwiń

Kiedy działa się na autopilocie albo w ciągłym napięciu, a jednocześnie trudno powiedzieć, co dokładnie boli najbardziej.

To nie jest rozmowa „od naprawiania życia”.
To zatrzymanie się w miejscu, w którym jesteś - czasem po prostu po to, żeby przetrwać najtrudniejszy moment w bardziej świadomy sposób.

Można przyjść wtedy, kiedy wszystko się miesza.
Kiedy trudno spać, trudno myśleć, trudno rozmawiać z bliskimi. Gdy ciało mówi dość. Kiedy emocje są albo za duże, albo jakby ich w ogóle nie było. 

To spotkania, które mogą mieć charakter jednorazowy, ale często stają się początkiem regularnej pracy - takiej, w której krok po kroku porządkujemy to, co wcześniej było zbyt trudne, żeby się do tego zbliżyć.

Czasem to wystarczy, żeby złapać pierwszy punkt oparcia.
Czasem to początek większego procesu.

Nie musisz wiedzieć, czego potrzebujesz.
Wystarczy, że jesteś.

Trening uczenia się i zdolności poznawczych

To propozycja dla osób, którym nauka zaczęła sprawiać więcej trudności niż wcześniej - ale także dla tych, które chcą wykorzystać swoje możliwości skuteczniej niż dotąd.

To spotkanie dostarcza narzędzi do przekłucia potencjału w konkretne osiągnięcia.

rozwiń

Kiedy siadasz do książek, ale nic nie zostaje w głowie.
Kiedy koncentracja ucieka po kilku minutach.
Kiedy pojawia się frustracja, zmęczenie albo poczucie „ja się do tego nie nadaję”.

A może jest inaczej dobrze się uczysz, ale chcesz skuteczniej, spokojniej, z większą kontrolą nad tym, jak pracuje głowa.

Zajmiemy się uwagą, zapamiętywaniem, porządkowaniem informacji i  odzyskiwaniem koncentracji po rozproszeniu.

Można się uczyć tak, żeby to miało sens — nie tylko na chwilę, ale na dłużej.

Nie przeciążać się nadmiarem informacji i mieć wpływ na to co się przyswaja.

Z zachowaniem uważności na stres, presję, napięcie, porównywanie się i perfekcjonizm.

To nie są zajęcia „żeby się bardziej spiąć”.
To przestrzeń, w której można zacząć lepiej rozumieć, jak się uczysz i jak możesz z tego korzystać.

Pracujemy w cyklu spotkań, dzięki czemu nowe strategie można sprawdzać w praktyce, modyfikować i stopniowo zamieniać we własne nawyki.

Trening rozwojowy dla dzieci 

To wsparcie wtedy, gdy dziecko dopiero uczy się zatrzymywać, regulować, rozumieć siebie i być z innymi.

To trening, który nie wygląda jak trening.

Ruch, zabawa, metafora, doświadczanie w procesie uczenia.

rozwiń

Kiedy emocje pojawiają się szybciej, niż można je nazwać.
Kiedy trudno się zatrzymać, poczekać albo zmienić kierunek działania.
Kiedy ciało jest ciągle w ruchu albo przeciwnie — szybko się męczy, wycofuje i potrzebuje więcej czasu.

Nie trzeba jednak czekać na trudności. To również przestrzeń wspierająca naturalny rozwój dziecka, jego samodzielność, świadomość ciała i pewność w działaniu.

Wykorzystujemy ruch, doświadczenia sensoryczne, czucie głębokie, zabawę i metaforę, żeby rozwijać umiejętności potrzebne dziecku w przedszkolu, szkole, domu i relacjach z innymi.

Uczymy się zauważać i rozpoznawać sygnały z ciała.
Ćwiczymy zatrzymywanie się przed działaniem pod wpływem impulsu.
Nazywamy emocje i szukamy sposobów ich wyrażania.
Sprawdzamy, co pomaga dziecku wrócić do równowagi.

Uczymy się też bycia z innymi — czekania na swoją kolej, współpracy, komunikowania swoich potrzeb, zauważania drugiej osoby i wspólnego szukania rozwiązań.

Nie chodzi o to, żeby dziecko było cały czas spokojne, ale by z czasem coraz lepiej wiedziało, co się z nim dzieje i co może z tym zrobić.

Najwięcej daje regularna praca, ponieważ dziecko potrzebuje wielu okazji, żeby przeżyć nowe doświadczenie, powtórzyć je i stopniowo przenieść do codziennych sytuacji.

Każde dziecko może rozwijać te umiejętności we własnym tempie — przez ruch, ciekawość i doświadczenie, a nie przez wymaganie „właściwego” zachowania.

TUS - Trening Umiejętności Społecznych

Treningi indywidualne i w kameralnych grupach (4-6 osób).

Życiowe skille, które serio się przydają:
– jak mówić, żeby być zrozumianym
– jak stawiać granice
– jak radzić sobie w niezręcznych sytuacjach

Czyli jak być z innymi, nie gubiąc przy tym siebie.

rozwiń

Indywidualny TUS jest dla dzieci, od których niektóre sytuacje społeczne wymagają więcej wysiłku, namysłu albo ćwiczenia.

Kiedy trudno dołączyć do zabawy.
Kiedy nie wiadomo, co powiedzieć.
Kiedy „to nie fair!” pojawia się szybciej niż pomysł, jak się dogadać.
Kiedy przegrana boli za bardzo, odmowa złości, a zmiana zasad potrafi wywrócić cały plan do góry nogami.

Może też pomóc dziecku, które radzi sobie w relacjach, ale chce zyskać większą pewność siebie i więcej sposobów reagowania w trudnych sytuacjach.

To nie są zajęcia z bycia grzecznym.

Nie chodzi o dopasowanie dziecka do oczekiwań innych, ale o rozwijanie takich umiejętności, które pomagają mu być w relacji i jednocześnie pozostać sobą.

Uczymy się, jak rozumieć siebie i innych, mówić o swoich potrzebach, stawiać granice, radzić sobie z emocjami i szukać sposobów na bycie razem.

Ćwiczymy to, co naprawdę przydaje się na placu zabaw, w szkole, w domu i podczas spotkań z rówieśnikami.

Jak zacząć rozmowę.
Jak dołączyć do zabawy.
Jak powiedzieć „nie”.
Jak poprosić o pomoc.
Jak zareagować, kiedy ktoś się nie zgadza.
Jak poradzić sobie z przegraną.
Jak powiedzieć, że coś nam nie pasuje — bez krzyku i bez uciekania.
I co zrobić, kiedy konflikt już się wydarzy.

Wszystko to ćwiczymy w bezpiecznych warunkach, zanim trzeba będzie zrobić to naprawdę.

Przez zabawę, scenki, historie, rozmowę, metafory i sytuacje, które są bliskie dziecku. Czasem coś odegramy. Czasem sprawdzimy kilka różnych zakończeń tej samej historii. Czasem po prostu zastanowimy się: „A co można było zrobić inaczej?”.

Indywidualna forma pozwala zwolnić tam, gdzie potrzeba więcej czasu, i zatrzymać się dokładnie przy tym, co dla danego dziecka jest ważne.

Umiejętności społeczne rozwijają się przez doświadczenie. Dlatego wracamy do podobnych sytuacji, ćwiczymy różne warianty i sprawdzamy, które rozwiązania dziecko potrafi później wykorzystać poza gabinetem.

To miejsce na naukę bycia z innymi ale po swojemu.

Oferta dla Rodziców

Za Tobą te pierwsze kroki w poszukiwaniu wsparcia, w następnych spróbujemy znaleźć rozwiązania, które będą miały sens dla Ciebie i Twojego dziecka.

Praktyka rodzicielska

Jeśli chcesz lepiej zrozumieć swoje dziecko i wiedzieć, jak je wspierać na co dzień — jesteś w dobrym miejscu.

Przyglądamy się temu, co dzieje się w Waszej codzienności, i szukamy konkretnych sposobów, które można naprawdę wykorzystać w domu:

– jak rozmawiać, żeby dziecko chciało mówić

– jak reagować na emocje i trudne zachowania

– jak wspierać, nie tracąc relacji

– jak ogarniać codzienne wyzwania wychowawcze

– jak budować z dzieckiem strategie radzenia sobie z  trudnościami

By wspieranie było coraz bardziej świadome.

Antyhejt - wsparcie w kontakcie ze szkołą

Kiedy widzisz, że szkoła coraz bardziej uwiera Twoje dziecko.

Kiedy rano pojawia się opór przed wyjściem, napięcie albo kolejne „nie chcę dziś iść”.

Kiedy po lekcjach milknie, zamyka się w sobie, wybucha złością albo mówi:

„Nieważne.”
„Nic to nie da.”
„Jak komuś powiesz, będzie jeszcze gorzej.”

Wtedy trudno wiedzieć, co zrobić.

Antyhejt to wsparcie dla rodzica, który chce ochronić swoje dziecko, ale potrzebuje konkretnego planu działania w kontakcie ze szkołą.

rozwiń

Gdy dziecko doświadcza wykluczania, nękania, hejtu lub  innych form przemocy rówieśniczej, rodzic często zostaje pomiędzy jego bólem, a szkolną wersją wydarzeń.

Czasem pojawia się:

„To tylko konflikt.”
„Dzieci muszą się dogadać.”
„Nie widzieliśmy takiej sytuacji.”
"To dziecko ma orzeczenie"
„Proszę dać im trochę czasu.”
"A Pani / Pana dziecko też nie jest aniołkiem"

Twoje dziecko coraz bardziej nie chce tam wracać.

I właśnie wtedy łatwo poczuć złość, bezradność. Pojawia się strach, że jeden niewłaściwy krok może jeszcze bardziej pogorszyć sytuację.

Nie musisz od razu wiedzieć, co zrobić.

Najpierw porządkujemy sytuację.

To nie jest porada prawna, bo przecież nie chodzi o to by zaogniać konflikt ze szkołą. Chodzi o to by zobaczyć swoje dziecko i potraktować jego doświadczenie poważnie.

By stanąć ramię w ramię obok niego, dać zasoby, oparcie i poczucie bezpieczeństwa.

Jako rodzic nie będziesz musiał iść na kolejne spotkanie tylko z emocjami i poczuciem "wiem, że coś jest nie tak, ale nie wiem, jak to udowodnić ani czego właściwie mogę oczekiwać.”

Pomagam:

  • uporządkować sytuację i zobaczyć, co w niej jest najważniejsze,
  • przygotować się do rozmów ze szkołą,
  • zebrać i uporządkować informacje potrzebne do dalszego działania,
  • określić, czego można oczekiwać od szkoły i jakie kolejne kroki mają sens,
  • sprawdzić, jakie procedury i obowiązki placówki mogą mieć znaczenie,
  • zaplanować działanie, gdy wcześniejsze rozmowy nie przynoszą efektu,
  • zadbać o bezpieczeństwo i dobrostan dziecka w całym procesie

Moja wieloletnia praca w szkole i znajomość jej realiów sprawi, że nie pójdziesz do szkoły wyłącznie z emocjami. 

Trudno będzie cię zaskoczyć i dyskutować z faktami, dokumentacją, pytaniami i planem dalszego działania.

Nie po to, żeby walczyć ze szkołą.

Po to, żeby skutecznie i z pewnością siebie, stanąć po stronie swojego dziecka.

Razem

Czasem problem nie jest tylko „po jednej stronie”.

Jest pomiędzy.

W rozmowach, które kończą się kłótnią.
W ciszy, która trwa coraz dłużej.
W zdaniach: „Ty mnie w ogóle nie słuchasz”, „z Tobą nie da się rozmawiać”, „nieważne”.

Razem to wspólne spotkanie dla tych, którzy chcą się usłyszeć lepiej. Dla rodzica i dziecka, dla rodzeństwa, albo innych bliskich sobie osób.

rozwiń

Czasem każda ze stron ma coś ważnego do powiedzenia, ale rozmowa przestaje działać.

Jedna osoba próbuje tłumaczyć.
Druga się broni.
Ktoś podnosi głos.
Ktoś milknie.
A po wszystkim zostaje jeszcze więcej napięcia niż wcześniej.

Na wspólnym spotkaniu szukamy sposobu, żeby każda ze stron mogła powiedzieć, co przeżywa, czego potrzebuje i jak widzi sytuację, a jednocześnie naprawdę usłyszeć perspektywę drugiej osoby.

Nie chodzi o ustalenie, kto ma rację.

Próbujemy zobaczyć, co dzieje się pomiędzy Wami.

Co uruchamia kolejne konflikty.
W którym miejscu przestajecie się słyszeć.
Co próbujecie sobie powiedzieć. Dlaczego mówicie to złością, wycofaniem albo milczeniem.

Pracujemy nad:

– komunikowaniem tego, co naprawdę ważne, bez wzajemnego ranienia,
– lepszym rozumieniem perspektywy drugiej osoby,
– nazywaniem potrzeb i granic,
– rozładowaniem napięcia, które utrudnia rozmowę,
– szukaniem nowych sposobów reagowania w trudnych sytuacjach,
– odbudowaniem kontaktu i współpracy.

Czasem moją rolą jest też trochę „przetłumaczyć” jedną stronę drugiej.

Pomóc zobaczyć, że za „daj mi spokój” może stać przeciążenie.
Za złością - bezradność.
Za kontrolowaniem - lęk.
A za milczeniem - coś, czego jeszcze trudno powiedzieć wprost.

Nie chodzi o to, żeby po jednym spotkaniu wszyscy zaczęli się ze sobą zgadzać.

Można się różnić i nadal mieć ze sobą kontakt.

Chodzi o zbudowanie takiej relacji, w której znowu da się rozmawiać, stawiać granice, nie zgadzać się, szukać rozwiązań i być razem bez ciągłego poczucia walki.

Rodzicielskie SOS

Krótka konsultacja na sytuacje, które wydarzyły się właśnie teraz - dziś, wczoraj, przed chwilą - i nie chcesz czekać z decyzją, jak zareagować.

Rodzicielskie SOS nie jest diagnozą ani pełną konsultacją psychologiczną. To krótkie, skoncentrowane wsparcie w konkretnej, aktualnej sytuacji.

rozwiń

Czasem nie potrzeba całego procesu.

Potrzebna jest odpowiedź na jedno konkretne pytanie: co najlepiej zrobić teraz?

Rodzicielskie SOS to szybki kontakt z psychologiem, kiedy pojawia się nagła trudność i nie wiesz:

– co zrobić w tej sytuacji?
– czy moja reakcja jest adekwatna?
– co powiedzieć dziecku?
– postawić granicę czy odpuścić?
– reagować teraz czy poczekać?
– jak naprawić sytuację, która już się wydarzyła?

Rozkładamy sytuację na części: co się wydarzyło, co mogło uruchomić reakcję dziecka, czego ono może teraz potrzebować i co będzie możliwe do zrobienia po stronie rodzica.

Bez „trzeba było zrobić inaczej”.
Bez wykładu o idealnym rodzicielstwie.

Skupiamy się na rozwiązaniu, które da się zastosować w tej konkretnej sytuacji w waszej codzienności.

Czasem będzie to jedno zdanie, które warto powiedzieć.
Czasem pomysł na postawienie granicy.
Czasem decyzja, żeby niczego nie rozwiązywać tego wieczoru.
A czasem wskazówka, że sytuacja potrzebuje szerszego wsparcia niż jednorazowa konsultacja.

Nie musisz wiedzieć, jak być idealnym rodzicem.
Czasem wystarczy, że nie zostaniesz z trudną sytuacją sam.